Empower the Gifted?
Spanningsveld geloof, idealen en realiteit… interessant, ben ik wel van, dit soort titels.
Veel te lang geleden dat ik me had gemengd onder andere Choochemerds, dus op naar dit potentiële gevaar voor de zintuigen. Snoep voor de HSS’er in mij.
Ik was mooi op tijd en kon rustig wat sfeer opsnuiven. Mensen van alle leeftijden, verwachtingsvol naar nieuwe informatie en contacten, gaven me een gevoel van een honger naar herkenning, erkenning en samenhang. Hier en daar was dat ‘samen’ te merken, maar ook veel eenzame maar hoopvolle afwachting. Die laatste was ik één van.
Met een energieke opening door een blijheid uitstralende voorzitter, begon de middag goed waarna een gezamenlijke verdieping in de kunst van Hans Boer volgde. Ook voor de niet kunstenaar een heerlijke binnenkomer. Rustig, reflecterend en grondend.
De overgang naar de wringende term ‘onkreukbaar’ startte met een uitnodiging: de voorstelling zou beginnen als iemand van ons lef genoeg had. Dat duurde niet lang. We kregen een indruk van hoe in topposities naar zichzelf gekeken kan worden en wat dat met onkreukbaarheid te maken heeft. Net mensen.
In de pauze even napraten over dit werk van de journalisten Joost van der Loo en Frederique de Jong. Waarna het weer tijd was voor nadenken over perfectie in een spoor-loze wereld. Theoloog der Nederlanden Arnold Huijgen legde ons vragen voor over geloven en God, liet ons richtingwijzers zien naar mogelijke antwoorden en gaf moed.
Persoonlijk vond ik het heerlijk om tussen gedachtenspinsels en woordspelingen die moed te vinden. We weten het wel en we doen het niet alleen.
Ruimte voor nog meer verdieping: een kleine expositie van Hans’ kunstwerken, de workshops van de sprekers en van Klarinde Meijer die iets kwam delen over kerntalenten. Die laatste heb ik bezocht. Ze vertelde over wat het nut kan zijn van het kennen van onze potentie en we gingen weg met een kleine indruk van onze eigen kerntalenten.
Elsbeth Kuysters sloot plenair af door te vertellen over ‘Saarisnietgek’, waarna voor de sprekers bloemen en bedankjes volgden. Nog even wat napraten tijdens de borrel en weer onderweg naar huis.
Moe maar voldaan. Ook met de extra vragen. Juist met die extra vragen.
Het was goed en hier kan ik mee verder: een stukje wijsheid, inzicht en kennis dat God wil geven aan ons, hedendaagse multitalenten.
En er gaat voor mij niet weer zoveel tijd zitten tussen deze en de volgende inmenging in het Choochemse!
Diana van Loo-Karsijns
