| Cover: |  |
| Titel: | IK WIL DIT (Engels: I WANT THIS) |
| Auteur: | Maaike Rekers |
| Uitgeverij: | Ikwildit.nu |
| Jaar: | 2020 |
| Prijs: | €27,50 |
| Meer info: | https://www.ik-wil-dit.nu/product/ik-wil-dit-spel/ |
SPEL-RECENSIE
Samenvatting
“Ik wil dit” is een compact, competitief kaartspel waarin spelers acht levensfases doorlopen – van overleven tot relaties – door spaarkaarten te verzamelen en pestkaarten te neutraliseren met oplossingskaarten. Het doosje bevat 112 kaarten en een verdiepingsboekje dat het spel ook inzetbaar maakt als coachingstool. Op het eerste gezicht een vlot plaagspelletje in de traditie van “pesten”, maar met een slim verborgen laag over menselijke behoeften en communicatie. Geschikt voor verschillende leeftijden, het beste speelbaar met twee of vier spelers.
Het spel
Spelers doorlopen acht fases die elk een menselijke behoefte vertegenwoordigen: overleven, veilig en geborgen, macht en verzet, orde en regels, energie en succes, harmonie, analyse, en ten slotte relaties. Binnen elke fase verzamel je spaarkaarten en zet je oplossingskaarten in om belemmerende pestkaarten te neutraliseren. In de eerste fase (“overleven”) kun je bijvoorbeeld geconfronteerd worden met de belemmering “poep” – een woordkeuze die meteen duidelijk maakt dat het spel op een Nederlands en niet op een Vlaams publiek is gericht – en die los je op met kaarten als “zeep” en “luiers”. Wie voldoende fasekaarten heeft verzameld en uitgespeeld, schuift door naar de volgende fase en probeert uiteindelijk als eerste fase acht te bereiken. Het mechanisme werkt het beste met twee of vier spelers; bij drie spelers raden wij aan de regels voor vier spelers te volgen, omdat anders één speler eindeloos de trekstapels moet doorwerken om een volledige set bij elkaar te krijgen.
Wat dit spel onderscheidt is het bijgeleverde verdiepingsboekje. De kaarten bevatten bewust gekozen symboliek – kleuren (geel voor creativiteit en zelfvertrouwen) en dieren (een kameleon voor aanpassing) – en korte steekwoorden die uitnodigen om meer te willen weten over de behoeften achter elke fase. De gedachte van de maakster is dat achter elk gedrag een behoefte schuilgaat, en dat miscommunicatie vaak ontstaat doordat die behoeften onzichtbaar blijven. Het verdiepingsboekje reikt concrete voorbeelden aan waarmee leerkrachten, coaches en therapeuten op een laagdrempelige manier een gesprek kunnen starten over (mogelijk onvervulde) behoeften. Belemmerende patronen openbaren zich spelenderwijs, waardoor het makkelijker wordt om gericht bij te sturen. Deze diepere laag komt echter niet vanzelf bovenkomt: wordt het spel in hoog tempo gespeeld, dan ligt de focus op kleuren en snelheid, en zal er – zeker voor jongere kinderen – weinig ruimte overblijven om de tekst op de kaartjes te lezen. Wie de verdieping wil benutten, moet daar bewust op inzoomen.
Conclusie
“Ik wil dit” is een leuk spel dat op meerdere niveaus ingezet kan worden: puur als een grappig en vlot kaartspel zonder enige druk, of juist als vertrekpunt voor een dieper gesprek over behoeften en communicatie – thuis, in het onderwijs of in professionele settings als coaching en therapie. Het is bijzonder geschikt voor gezinnen met (hoogbegaafde) kinderen die gevoelig zijn voor de thematiek van behoeften en herkenning. Het spel is minder geschikt voor wie een coöperatieve aanpak prefereert; het competitieve plaagelement staat hier nadrukkelijk centraal. Wie daar juist wel van houdt, vindt hier een origineel en veelzijdig spelletje.
C. Annemieke Romein
Gepromoveerd historica (2016); wetenschappelijk onderzoekster aan de UTwente op het snijvlak van digitale geesteswetenschappen/geschiedenis; ECHA-specialiste (WWU Münster, 2024).
